مىرسد ، بلكه اگر به حقيقت نظر كنى قرآن حقيقي ايشانند كه محلّ لفظ قرآن ومعنى آن واختلاف آنند ، چنانچه دانستى كه قرآن چيزى را گويند كه نقش قرآن در آن باشد ونقش كامل قرآن به حسب لفظ ومعنى در قلوب مطهرهء ايشان حاصل است چنانچه حضرت أمير المؤمنين عليه السّلام مىفرمود كه : منم كلام اللّه ناطق ، وأحاديث به اين مضامين بسيار است كه در عين الحياة بعضي از آنها را ايراد كرده‌ام . پس بنا به تحقيق حاصل اين أحاديث اين خواهد بود كه اين جهت ايشان كه جهت اتحاد با قرآن وحاصل علم آن بودن است بهتر است از ساير جهات ايشان چنانچه حضرت فرموده است : « لقد فضّلناهم على علم على العالمين » « 1 » وساير جهات ايشان انساب شريفه ونصوص وأمثال اينهاست ، اگر چه اينها را نيز داخل جهت قرآنيّت مىتوان كرد امّا عمده جهت قرآنيّت علم است ، واللّه يعلم .

--> ( 1 ) . آيه‌اى به اين عبارت در قرآن وجود ندارد ، آيهء 32 سورهء دخان چنين است : وَلَقَدِ اخْتَرْناهُمْ عَلى عِلْمٍ عَلَى الْعالَمِينَ .